Do rozlosowania ta oto mikolajkowa zakladka:
Losowanie 6 grudnia (poniedzialek)- zapisy do 12stej. Powodzenia!
Stos mi sie nazbieral…
No nie mam pojecia skad te ksiazki wszystkie sie wziely 😉 Jak przyszly to i odejsc nie chca i sie w kolejke ustawily do czytania. Zycze im cierpliwosci 😉
1. Malgorzata Saramonowicz „Siostra”,
2. Avery Corman „Kramer kontra Kramer”,
3. Stephen Clarke „Ich bin ein Parieser”,
4. Irina Denezkina „Komm”,
5. Irena Matuszkiewicz „Apetyt na kwasne winogrona”,
6. Lucy Maud Montgomery „Ania z Szumiacych Topoli”,
7. „Die schönsten Weihnachtsmärchen der Welt”
8. Krzysztof Wyrzykowski, Slawomir Zajaczkowski „Wyzwolenie? 1945”. (komiks)
Pytanie na marginesie- czytacie komiksy?
Anchee Min „Cesarzowa Orchidea”
Nieco „meczelam” te ksiazke. Jest to literacka biografia cesarzowej Chin konca XIX wieku, gdy Chiny atkowane sa ze wszytskich stron przez zachodnie mocarstwa i gdy chwieja sie tysiace lat tradycji chinskiej, chinskiej sztuki walki i sosobu panowania. Biografia prostej dziewczyny, opowiadana jej ustami, dziewczyny, ktora powoli pnie sie po szczeblach dworskiej kariery.Droga ta nie pozbawiona jest intryg, zasadzek i osob, ktore czyhaja na jej zycie, lecz w koncu stanie sie regentka nieletniego syna-cesarza. Czy jednak ta droga przyniosla jej szczescie?
Historia z pewnoscia ciekawa, jednak jak dla mnie niestety poprowadzona rozwlekle, zabraklo w niej tego nieokreslonego napiecia, aury dwuznacznosci, ciekawej intrygi. Zupelnie inaczej wspominam inna pozycje tej autorki, ktora czytalam na poczatku roku („Dziki imbir”). Byc moze, gdybym najpierw przeczytala „Cesarzowa” mialabym inne zdanie na jej temat, a tak wiem, ze autorke stac na lepsza proze. Dlugie opisy budynkow, rzezb, ogrodow cesarskich, zwyczajow, legend, ubiorow ogromnie mnie nuzyly. Intryga bywala czesto do przewidzenia. Czegos mi tym razem zabraklo.
Urodzinowe losowanie- wyniki!
Oto wyniki losowania.
Chetnych do ksiazki „Roza i wieprz” bylo 15 osob.
A oto wylosowana prze mojego synka osoba:
Do ksiazki „Oskar i pani Roza” zglosilo sie 9 osob.
Oto zwyciezczyni:
Nasuwa sie wniosek: rocznik 77 gora 😉
Zwyciezczyniom gratuluje, prosze o kontakt w celu podania danych do wysylki, a pozostalym osobom dziekuje za udzial w zabawie.
Acha- kolejne mikolajkowe losowanie juz za niecaly miesiac. Juz teraz wiem, ze bedzie zakladka 🙂
Ryszard Kapuscinski „Imperium”
Jak zabrac sie do opisania ksiazki tak doskonalej, tak niezwyklej? Kapuscinski nazwyzszych lotow, taki, jakiego lubie go od samego poczatku do konca. Nie czuje sie na silach, by napisac cos od siebie, co nie byloby banalem w zmierzeniu z ta cudowna literatura, „magicznym dziennikarstwem”, jak nazwal ja w poslowiu Adam Hochschild. Ksiazke czytalam powoli swiadomie, aby delektowac sie, jak najdluzej. Od deski do deski z przedmowa i poslowiem, aby bylo jak najwiecej…
Miala to byc ksiazka wyzwaniowa do wyzwania „Rosja w Literaturze”. Jednak niekoniecznie nia jest, bowiem zajmuje sie bylym ZSSR. Wiem, ze nam Polakom kojarzy sie on z Rosja, jednak tytulowe imperium jest tworem wielonarodosciowym, wielokulturowym, a jednak trzymanym w ryzach przez totalitarny system, system, przed ktorym wszyscy czuja respekt, a jedynym orezem walki jest milczenie… System, ktory tak naprawde nie daje sie tym kulturom rozwinac i sprawia, ze jedynie w we wlasnej historii te narody potrafia znalezc ucieczke od zlej terazniejszosci. Autor rozpoczyna od wlasnych wspomnien z dziecinstwa z Pinska na Bialorusi, gdzie jako 7-latek przezywal wkoroczenie wojsk Armi Czerwonej do rodzinnego miasteczka. Powoli staje sie swiadkiem niezrozumialach dla dziecka wydarzen: strachu, glodu, „znikajacych” nagle ludzi, zmowy milczenia… Konfrontacja z tym systemem juz w dziecinstwie pozwala mu przeniknac aparat dzialania oparty na strachu. Kolejne spotkanie odbywa sie 30 lat pozniej, gdy R.Kapuscinski odbywa podroz koleja transsyberyjska, a nastepnie do poludniowych republik ZSRR. I ostatnie- gdy w ZSRR zaczynaja drzec posady- na poczatku lat 90tych, gdy imperium sie rozpada…
Zadziwia przenikliwe a jednoczesnie proste spojrzenie autora na swiat. Rozumie on nature rzeczy, wie, dlaczego ludzie tak, a nie inaczej postepuja, mysla… W prosty i przystepny sposob wyjasnia jak dzialalo radzieckie imperium i dlaczego jednak w koncu upadlo. Poznalam dzieki niemu miejsca, o ktorych jedynie slyszalam, jak i te, o ktorych nie slyszalam nigdy. Uderza przestawiony swiat- wykrzywiony, funkcjonujacy wedlug zasad, ktore nie maja prawa bycia. Przejmujace sa opisy wielkiego glodu na Ukrainie w latach 30stych ubieglego wieku, zniszczenie zyznych dolin rzek Syr-dari i Amur- dari, losow ludzi zsylanych do gulagow, zburzenia narodowej relikwi… Chcialoby sie zapytac: Czy to dzialo sie naprawde?
Nie musze chyba pisac, ze polecam? 😉
Urodzinowe losowanie!!!
Zapraszam wszystkich chetnych- moje urodziny sa dokladnie za tydzien i wtedy 9tego listopada nastapi losowanie. A oto co mozna wygrac:
Zwykle na urodziny dostaje sie kwiaty. Ja tym razem postanowilam je rozdac- czyli dwie ksiazki z roza w tytule, plus dowolna z dwoch przestawionych szydelkowych zakladek- nie sa one przypisane do zadnej z ksiazek.
„Roza i wieprz”- pisalam o tej ksiazce tutaj: http://omoimczytaniu.blox.pl/2010/08/Anne-Provoost-Roza-i-wieprz.html
„Oskar i pani Roza”- przedstawiac nie trzeba…
Chetnych prosze o pozostawienie komentarza z wyborem ksiazki i zakladki 🙂
Zycze wszystkim powodzenia w losowaniu!
„Manuskrypt Chopina”
Dzielo zbiorowych autorow- az 15stu- czolowych autorow kryminalow i trillerow.
Kazdy z nich napisal jeden z rozdzialow ksiazki, zaden z nich nie wiedzial, jak potoczy sie akcja i jakie bedzie rozwiazanie. Akcja rozpoczyna sie w Warszawie, gdzie Harry Middleton, byly pracownik brygady do spraw scigania zbrodniarzy wojennych na Balkanach a prywatnie wytrawny meloman zostaje wciagniety w afere zwiazana z zabojstwem polskiego stroiciela fortepianow, ktory przed smiercia przekazal mu tajemniczy manuskrypt Chopina- dzielo, ktore sekretnie ukrywane przez lat zawiera w sobie jakas grozna tejemnice. Harry musi uciekac przed zgraja przeciwnikow, jednym z najwiekszych jest tajemniczy czlowiek o przydomku Faust…
Gdybym miala w skrocie napisac- to dla mnie ksiazka byla pomylka. Gubilam sie w watkach postaciach i „niesamowitych, zaskakujacych” zwrotach akcji. Pod koniec ksiazki nie mialam zielonego pojecia, poco tak naprawde ci wszyscy ludzie „zabijali sie” dla tego nieodkrytego dziela. Niejasnosci i niedociagniecia wcale nie budzily ciekawosci. Porownac mozna to do sztuczek magika, ktory wyciaga krolika z kapelusza. Przy kolejnym kroliku myslimy tylko: „O znowu krolik?” Irytuje gaszcz postaci i watkow o niewyjasnionym rodowodzie. Na dluzsza mete jest to bardzo meczace i do niczego nie prowadzi.
Nie mam szczescia do kryminalow-w ostatnim czasie zaden mnie nie wciagnal. Mowie na razie: pas.
Rosellen Brown „Wczoraj i dzis”
Taka wlasnie ksiazke z filmowa okladka posiadam- na podstawie tej ksiazki nakrecono film- odtworcow rol glownych bohaterow widzimy na okladce. Majac za rekomendacje taka okladke pomyslalam, ze ksiazka musi byc naprawde dobra. Jednak po przeczytaniu mam uczucia tzw. „mieszane”… W malym miasteczku w Nowej Angli- dochodzi do tragedii. Nastolatek w afekcie morduje swoja dziewczyne, po prostu nie umial zapanowac nad gniewem. Ucieka z miejsca zbrodni zostawiajac wczesniej w domu rodzicow samochod, w ktorym sa dowody zbrodni. Ojciec w pierwszym odruchu postanawia te dowody unicestwic. Matka waha sie, nie potrafi podjac wlasciwej decyzji.
Cala ksiazka zajmuje sie rodzina „zbrodniarza”- akcja opowiadana jest naprzemiennie z punktu widzenia matki, ojca i siostry nastoletniego Jacoba. Ich dotychczasowe spokojne, poukladane zycie w lokalnej spolecznosci diametralnie sie zmienia. I pytanie podstawowe- jak ustosunkowac sie do wlasnego syna, brata? Co w takiej chwili jest wlasciwe, a co nie? Historia jak dla mnie nie do wiary- czy tak powinni zachowac sie rodzice? Ciezkie moralne dylematy tej ksiazki wywolaly we mnie wlasnie te „mieszane” uczucia.
Byc moze ksiazka bazuje na starotestamentowej logice- wielokrotnie podnoszonej, jako, ze glowni bohaterowie to Zydzi- wyjatek wsrod spolecznosci miasteczka. Na temat judaistycznego poczucia sprawiedliwosci niewiele mi wiadomo. Wedle niej rodzice i dzieci chronia sie nawzajem niezaleznie od okolicznosci, a zabojstwo w afekcie skazuje na wygnanie ze spoleczenstwa, co tez sie stalo z cala rodzina Reiserow- bohaterow ksiazki. Opuszczaja swoje miasteczko, wyjezdzaja bardzo daleko, aby zaczac wszystko od nowa z czystym kontem. Czy aby na pewno z czystym?
Ciekawa, niejednoznaczna ksiazka, ktorej nie potrafie do konca ocenic.
Na koniec jeszcze kilka fotosow z filmu, byc moze uda mi sie go kiedys obejrzec?
Zdjecia pochodza z serwisu: www.canalplus.pl
Lucy Maud Montgomery „Ania ze Zlotego Brzegu”
To juz drugie spotkanie moje w tym roku z Ania. Jakis czas temu postanowilam doczytac brakujace czesci serii o mojej ukochanej bohaterce z mlodosci 😉 W tej chwili zostala mi juz tylko „Ania z Szumiacych Topoli”- moze jakos uda mi sie te ksiazke dostac. Zobaczymy.
A o samej ksiazce pisac mozna wiele. Poznajemy Anie i jej rodzine- Ania jest juz dojrzala kobieta , zona Gliberta, powazanego pana doktora i matka szostki dzieci. Ma dom, sluzaca (przeurocza Zuzanne Backer), ogrodek, obowiazki towarzyskie. Jednak nadal pozostaje wierna sobie- swojej rozmarzonej, wesolej naturze dziecka. Moze jednak niektore marzenia z biegiem czasu musialy zniknac, optymizm i niegasnaca wiara w swiat wyobrazni nieco zblednac? No tak, zycie Ani czasem nie bywa latwe. To ksiazka o przemijaniu. O tesknocie za wlasnym dziecinstwem i o odnalezieniu go we wlasnych dzieciach. O zyciowym wyborze, ktorym jest rodzina. W ksiazce mamy przedstawione 5 lat z zycia Zlotego Brzegu. Co i rusz pojawiaja sie zdania, ze dzieci tak szybko rosna, tak szybko mijaja pory roku, zycie biegnie szybko naprzod. Tak naprawde w ksiazce bohaterami sa jej dzieci. To one znow przezywaja przygody w swiecie wyobrazni, bajkowych postaci i duchow. Ksiazka jest pozbawiona akcji w tradycyjnym znaczeniu. To zbior historyjek kazdorazowo oscylujacych wokol jednego z dzieci Ani. Wszystkie jednak sie lacza ze soba.
Ksiazka pelna humoru i oczywiscie pogodnego spojrzenia na swiat. Pelna zycia, autentyzmu. Kilka rozdzialow to prawdziwe perelki autentyzmu. Jak np. ten w calosci poswiecony najswiezszym plotkom z Glen St. Mary, ktore kobiety z towarzystwa wymienily podczas szycia kolder na cele charytatywne, a ktorym w tajemnicy przysluchiwal sie syn Ani, Walter.
Ksiazka dla kogos takiego jak ja 😉
Spis przeczytanych ksiazek pazdziernik 2009-pazdziernik 2010
Podsumowanie mojego ksiazkowego roku robie zawsze w pazdzierniku- tak sie jakos przyjelo w spisie, ktory prowadze od lat. Moglabym tez podac wam spis z 10ciu lat, ale chyba nie chce mi sie za tyle pisac. 😉 Watpie tez, ze komu chcialoby sie az tyle czytac. A zatem z ostatniego roku:
1. William Somerset Maugham „Ksiezyc i miedziak”
2. Selma Lagerlöf „Cudowna podroz”
3. Emilly Giffin „Dziecioodporna”
4. Irena Matuszkiewicz „Przeklete, zaklete”
5. Emma McLaughlin & Nicola Kraus „Dedykacja”
6. Antonina Kozlowska „Trzy polowki jablka”
7. Diana Lucas, Petra Bartoli y Eckert, Ellen Tsalos „Kurz vor Weihnachten”
8. Jose Carlos Samoza „Szkatulka z kosci sloniowej”
9. Nicolas Sparks „List w butelce”
10. Ian MacEwan „Pokuta”
11. F.G.Gerson „21 krokow do szczescia”
12. Amelie Nothomb „Kosmetyka wroga”
13. Jill Gregory, Karen Tintori „Ksiega imion”
14. Anchee Min „Dziki imbir”
15. Citra Banerjee Divakaruni „Siostra mojego serca”
16. Andrzej Stasiuk „Dojczland”
17. Sara Gruen „Woda dla sloni”
18. Candace Bushnell „Seks w wielkim miescie”
19. Wolfram Kurz, Guenther Klosinski „Sinn in Zeiten der Resignation”
20. Ann-Marie MacDonald „Zapach cedru”
21. Philippe Claudel „Wnuczka pana Linha”
22. Eric-Emmanuel Schmitt „Oscar i pani Roza”
23. Sinead Moriarty „Droga po dziecko”
24. Chitra Banerjee Divakaruni „Mistrzyni przypraw”
25. Ann Brashares „Stowarzyszenie wedrujacych dzinsow”
26. Katarzyna Lezenska „Kamien w sercu”
27. Fannie Flagg „Nie moge sie doczekac… kiedy wreszcie pojde do nieba”
28. Santa Montefiore „Cyganska Madonna”
29. Bodil Malmsten „Cena wody w Finistere”
30. Maria Amparo Escandon „Firma przewozowa Gonzales & corka”
31. Katarzyna Enerlich „Prowincja pelna marzen”
32. Dennis L. Smith „Cuda w Santo Fico”
33. Lucy Maud Montgomery „Ania z Avonlea”
34. Eustachy Rylski „Warunek”
35. Majgull Axelsson „Dom Augusty”
36. Romain Sardau „I odpusc nam nasze winy”
37. Anthony Capella „Afrodyzjak”
38. Anne Provoost „Roza i wieprz”
39. Sheri Holman „Blekitna suknia”
40. Charlotte Link „Sturmzeit”
41. Tony Parsons „Kroniki rodzinne”
42. Wadim Szefner „Siostra smutku”
43. Lucy Maud Montgomery „Ania ze Zlotego Brzegu” (wciaz jeszcze czytam)
O moim czytaniu 