Literatura dla młodzieży. Lilka, Oliwia i Mikołaj przyjaźnią się dosłownie od piaskownicy. Tym razem zaczynają poważny i nowy etap w życiu, jakim jest nauka w liceum. Nowa klasa, nowi nauczyciele, nowe koleżanki i koledzy. Zupełnie nowa sytuacja. A tu na dodatek okazuje się, że mama Lilki musi wyjechać na kilka miesięcy do USA, aby pomóc ojcu, który miał dość poważny wypadek. Pod czyją opieką zostawić córke? A może jest na tyle dojrzała, że może zostac sama? Pomocni okazuja sie oczywiście niezawodni przyjaciele, a także doć dziwny wujek… 🙂

Książka ciekawa, ale jak dla mnie nieco za daleko poszła autorka. Czy rzeczywiście 15sto latka powinna zostać w domu bez rodziców i opiekunów? Postać głównej bohaterki też, jak dla mnie zanadto „idealna”, prawie nie ma wad/ Poza tm, że palnie cos bez zastanowienia i czasem wypije piwo z sokiem. Czy naprawdę współcześni nastolatkowie to mali dorośli? Czy idąc do liceum już wie się, na jakie studia chciałoby sie dostać? Zabrakło mi jakiejś spontaniczności wygłupów niekoniecznie z alkoholem i imprezami, zabawy, poszukiwania, luzu.

Dziś już zapewne mój ostatni wpis w tym roku, życzę wam zatem szampańskiej zabawy sylwestrowej i Szczęśliwego Nowego roku!

O jak sie wzruszylam czytajac te ksiazke!!!

Taka naprawde swiateczna pozycja, choc opisuje nielatwe doswiadczenia. Bo i ktoz jest w stanie przejsc obojetnie obok smutku i cierpienia dziecka? Nawet Bog daje mu druga szanse…

Ameryka, jakos w latach 70 tych? Eddie kilka lat temu stracil ojca, ktory umarl na raka. Matka musiala sprzedac rodzinna piekarnie i z trudem „walczy” o utrzymanie. Eddie, chcialby byc taki, jak inne dzieci miec pelna rodzine, a chociazby dostac pod choinke wymarzony rower… Edie jest u progu dorastania, ma 12 lat i czesto nie potrafii sobie poradzic z wlasnymi uczuciami. Jego jedynym przyjacielem jest dziadek, ktory, jak nikt inny potrafii go zrozumiec. Nadchodza Swieta Bozego Narodzenia, a Eddie zamiast wymarzonego roweru dostaje tylko zwykly wydziergany przez mame sweter… Rozczarowanie i niezadowolenie Ediego powoduja serie nieszesliwych wypadkow. Czy istnieje dla niego kolejna szansa?

Ksiazka jak dla mnie bardzo autentyczna, wiem, ze pisal ja ktos, kto przezyl to naprawde (Autor sam utracil matke w wieku 12 lat). Zawiera niesamowity ladunek emocjonalny. Ksiazka o wartosciach i o tym co wazne. Moze warto sie w tym swiatecznym czasie wlasnie nad tym zastanowic, choc przez chwile? I dac czasem i sobie samemu druga szanse?

Kilkanascie lat temu ogladalam serial na TV puls- cieply rodzinny i zupelnie inny niz cala reszta. No i to byl pierwszy serial, ktory kojarzy mi sie z tamtym moim nowiutenkim mieszkaniem. Od tego czasu minelo pare lat… a sentyment pozostal. Wiec, gdy wpadla mi w rece ta ksiazka, to zostala pochlonieta bardzo szybko. Az szkoda, ze byly w niej tylko 4 opowiadania napisane na podstawie scenariuszy do poszczegolnych odcinkow. Dodatkowo w ksiazce jest krotka historia powstania serialu, komentarze aktorow i widzow. 

Glowne bohaterki to Tess i Monika, ktore sa aniolami i pomagaja ludzim w trudnych sytuacjach. Mamy tez Andrew- Aniola smierci. W ksiazce pokazano historie: Wywiad za niolem, opowiesc o bezdomnych (Chyba moje ulubione opowiadanie sporod calej czworki), opowiadanie o zdradzie malzenskiej oraz … o pomylce Aniola 😉

Jak dla mnie lektura trafiona w 10! Szkoda, ze tak malo…

Mam dzsi cos do napisania o ksiazce „Niania w Nowym Jorku”. Okazuje sie, ze jest to juz trzecia pozycja tych autorek, ktora przeczytalam. Chyba jak do tej pory nalepsza. Tragikomiczna i ogromnie prawdziwa.

Nanny ma 21 lat i konczy wydzial psychologii dzieciecej na Uniwersytecie Nowojorskim. Dorabia sobie na utrzymanie jako niania. Byc moze zajecie nieco bagatelizowane, jednak Nanny wklada w swoja prace serce. Pewnego dnia zupelnie przypadkiem w parku poznaje bogata rodzine X, ktora akurat poszukuje opiekunki dla 4letniego Grayera. Nanny zgadza sie, majac nadzieje, na zyczliwe podejscie i rzetelnosc. Jednak lukrowany z wierzchu swiat bogatych Nowojroczkow mocno ja rozczaruje. Ojciec Grayera jest praktycznie nieobecny w zyciu rodziny, nudzi go ona, natomiast matka to chlodna kobieta dbajaca przed wszystkim o siebie. Gdzie w tym wszytskim miejsce dla „zwyklego” czerolatka? Przy niani… Czytajac te ksiazke ma sie wrazenie, ze dziecko tak naprawde widzi rodzicow moze kilka minut dziennie, wciaz jest odpychane. Ewentualnie sluzy do celow reprezentacyjnych. Mialam tez wrazenie, ze dziecko niestety powoli upodobnia sie do swoich rodzicow.

Ogromnie podobala mi sie narracja oddajaca uczucia Nanny. Na poczatku spokojna, zrownowazona. Z biegiem czasu pelna urywanyhc zdan, przeskokow myslowych, niespojna- oddajaca chaos w myslach i uczuciach bohaterki, ktora zostaje powoli przesiaknieta niezdrowa atmosfera domu X.

Polecam. Poszukam tez czesci drugiej i filmu.

A film po przyjezdzie, gdyz wyjezdzam niebawem 😉