Jakos wiecej sie spodziewalam po tej ksiazce. Wiecej tajemnicy, czegos bardziej nieoczekiwanego, a nie zlepku watkow znanych z ksiazek Jane Austen dosc zgrabnie polaczonych w nowa calosc.

W domu gdzie kiedys meiszkala Jane Austen znaleziono tajemnicza skrzynie. Znajdowaly sie w niej rozne rekopisy- min. dziennik Jane Austen. Z ksiazki dowiadujemy sie wiele o zyciu w Anglii na poczatku XIX w. i o zyciu Jane Austen i jej rodziny. Dowiadujemy sie, jak powstawaly jej ksiazki, jakim byla czlowiekiem, i ze przezyla wielka milosc, ktora nie mogla sie spelnic. Ksiazka napisana jest w pierwszej osobie, co dla mnie bylo dosc dziwne, bo Jane Austen pisala zawsze w trzeciej i wydawala mi sie ta pierwszoosobowa narracja zbyt nowoczesna, jak na oowczesne czasy. Ale moze chodzilo o to, zeby zainteresowac wspolczesnego czytelnika? Czegos mi w tej ksiazce brak, jakiegos powiewu talentu Jane. Nie wydawalo mi sie, czytajac, ze to mogla napisac sama Jane Austen. I rzeczywiscie pod koniec wydalo sie, ze takowe pamietniki w ogole nie istnialy… Autorce udalo sie stworzyc bardzo ciekawa fikcje literacka… Pozostal we mnie niedosyt… To jakos nie tak…

Ksiazka, ktora bardzo trzyma w napieciu. Dawno tak sie nie wciagnelam w czytanie. Narracja proawdzona jest w dwoch plaszczyznach i mamy tutaj dwie bohaterki. Siostry. Starsza- Jasmina jest studentka medycyny. Wakacje postanowila spedzic z grupa przyjaciol w Grecji. Wsrod nich jest tez Romek, ktorego dziewczyna darzy uczuciem, i dla ktorego ona tez nie jest obojetna. Jednak mlodzi nie potrafia sie „zejsc”, gdyz Jasmina ma watpliwosci co do uczuc Romka. Druga z siostr- Roza wlasnie zdala mature. Postanowila wyruszyc na piesza pielgrzymce do Czestochowy, aby za to podziekowac. Obie dziewczyny wyruszaja na swoje podroze bez rodziny. Jasmina, rozsadna i twardo stapajaca po ziemi z tej podrozy wroci, Roza- bardziej uduchowiona daje sie zlapac w sidla emocjonalnemu wamiprowi i maniakowi Arielowi, ktory nie pozwala jej wrocic do domu ludzac obietnicami szczescia, malzenstwa i historyjkami, jak z gangsterskich filmow. Po zaginieciu Rozy rodzice i jej siostry (w sumie 4) rozpoczynaja poszukiwania.

Historia bardzo ciekawa. ciekawy jest zabieg narracyjny, o ktorym pisalam. Obie bohaterki i ich perypetie budza sympatie. Bardzo wzruszala mnie postawa rodzicow zaginionej. Ogromy balast, jaki na nich nagle spadl potrafili niesc bez zalu i smutku. Na pewno warto przeczytac.

 Dla mlodziezy… choc warto przeczytac i nam, doroslym nie tylko po to, zeby w myslach wrocic do czasu wlasnego dorastania. Ksiazka zawiera uniwersalne przeslanie niezalezne od wieku.

Ellie jest 14stolatka bardzo uzdolniona w sztuce argumentowania, dyskusji i oracji, czyli wyglaszania przemowien. Jest wlasnie w ostatniej klasie gimnazjum i postanawila zapisac sie na wakacyjny oboz organizowany przez chrzescijanskie stowarzyszenie- oboz dla uzdolnionej mlodziezy. Zajecia teatralne i oratorskie. Dla zwyciezcow konkursu na obozie przewidziane jest stypendium pokrywajce koszty czesnego w elitranej prwatnej szkole- Liceum Benedict. Ta wlasnie szkola jest marzeniem Ellie. Elie, ktora zawsze umie sie znalescw kazdej sytuacji niespodziewanie dla samej siebie napotyka na nieoczekiwane przeszkody- stajac przed najprzystojniejszym chlopakiem na obozie nagle traci swoj animusz, okazuje sie dodatkowo, ze babcia tego chlopca jest glownym sponsorem stypendium i to od niej zalezy, kto je dostanie. Kolejna przeszkoda jest rubryka dotyczaca wyznania w kwestionariuszu o przyjecie do szkoly- otoz Ellie jest zydowka, choc tylko w polowie, bo ojciec jest luteraninem. Zostala jednakw ychowana w wierze matki. Czy jednak na chrzescijanskim obozie nie lepiej podac sie za chrzescijanke i zyskac punkty  u sponsorow stypendium? Jak potocza sie losy Ellie i czy bedzie dzialac w zgodzie z wlasnym sumieniem?

Jak dla mnie jako chrzescijanki ciekawe bylo spojrzenie na moja wiare z zupelnie innej perspektywy. Na pewno denerwowaly mnie opisy w co ktos byl ubrany danego dnia. Czemu akurat dzis glowna bohaterka miala na sobie bialy top i rybaczki?… Ale moze bylo to potrzebne, bo w koncu mlodziez bardzo do tego wage przyklada 😉 No i Ellie wydawala mis ie na nieco bardziej dorosla niz 14 lat, ale moze tez sie myle…

Przeczytac warto 🙂